Kat & Wijzer» Informatieve artikelen over Katten» Katten in oude Egypte

Katten in het oude Egypte

Alle moderne huiskatten hebben hun prinselijke leventje aan de wilde Egyptische kat te danken. Zo’n 4000 jaar geleden veroverde dit dier de harten van de mens en werden ze voor het eerst als huisdier gehouden. Maar hoe is dit in z’n werk gegaan?


Domesticatie van de wilde kat
De Egyptenaren waren in het bezit van enorme graanvoorraden, netjes opgeslagen in schuren. Dit graan diende om de vele tienduizenden werkkrachten te voeden verantwoordelijk voor het bouwen van de piramides en tempels. De bewakers van de graanschuren hadden regelmatig last van muizenplagen. De vraatzucht van dit ongedierte zorgde voor grote verliezen, tot ze merkten dat de wilde Egyptische katten wel erg goede jagers waren… Ze begonnen deze katten te fokken tot ze een kattensoort hadden die klein en dapper was. Daarnaast was het ook belangrijk dat de katten een aangenaam karakter hadden tegenover mensen. Ze zetten de katten in als wapen tegen de muizen en de graanvoorraden waren gered! Bovendien ontstond zo de eerste gedomesticeerde kat: de Egptische Mau. Dit kattenras bestaat tegenwoordig nog steeds.


De Egyptische Mau
Dit kattenras ziet er prachtig uit met zijn elegante lijf en grijze gevlekte vacht. De vachtharen zijn kort en zijdezacht en hij is in het bezit van een stel mooie groene ogen. Qua karakter is dit kattenras over het algemeen erg levendig en speels. Hij is sociaal tegenover andere katten. 


De kat, een heilig dier
De katten stegen langzaam maar zeker in aanzien in de Egyptische cultuur. Rond 1.000 jaar voor Christus was de kat in Egypte een heilig dier geworden. De Egyptenaren vereerden zelfs een kattengodin, Bastet genaamd. Ze had de macht om een zonsverduistering op te roepen en werd ook met vruchtbaarheid geassocieerd. Ze had een belangrijke plaats in de Egyptische godsdienst. De tempel Bastet bij Bubastis in de Nijldelta werd het centrum van de kataanbidding. De kat had ieders hart veroverd, zelfs de farao’s hielden katten in hun paleizen. Mishandeling van dit ‘heilige dier’ werd zwaar afgestraft. Zo werd een soldaat die met zijn strijdwagen een kat overreed zelfs ter dood veroordeeld.


Kattige kunst
Er werden later prachtige muurschilderingen gevonden waarop Egyptische katten afgebeeld staan. Er zijn ook heel wat indrukwekkende kattenbeelden gevonden in en om de piramides.


Overlijden van de Egyptische kat…
In Egypte was het de gewoonte om bij een overlijden de eigen wenkbrauwen af te scheren als teken van rouw. Ook bij het overlijden van een kat werd deze traditie uitgevoerd. Sommige katten werden gemummificeerd om hen een plaatsje in het hiernamaals te garanderen. Ze kregen ook geschenken mee in hun graf. Ze werden daarna op speciale kerkhoven begraven. Prins Tutmosis, de broer van farao Akhnaton, legde zijn dode kat in een vergulde kistje en liet dat in de grafkamers van zijn broers piramide bijzetten. Vlakbij de grote piramide van Cheops werd een kleine piramide gebouwd, die als graf diende voor de zeventien katten van deze farao.


 
Verspreiding naar Europa
De Egyptenaren dachten dat zij hun macht en voorspoed voor een deel aan hun katten dankten, daarom was het uitvoeren van katten streng verboden. De kusthavens werden streng gecontroleerd op illegale uitvoer van deze heilige dieren. Zo kwam het dat er in Egypte lang katten rondliepen die nergens anders voorkwamen. Tot de Romeinen het land overnamen… de huiskat werd al snel naar Europa gebracht en verspreidde zich door handel en zeevaart razendsnel over het continent.


De Egyptische Mau is zijn koninklijke status nooit vergeten, hij gedraagt zich tegenwoordig nog even sierlijk en staat graag in het middelpunt van de belangstelling!