Kittens» Informatieve artikelen over Kittens» Bevalling van de kat (deel 2)

Bevaling van de kat (deel 2)


Even voorstellen

Ik wil jullie graag voorstellen aan Kes. Een volbloed Oosterse korthaar in de kleur Havana. Zoals alle Oosterse kortharen is Kes een zeer eigengereide dame en toen ik haar kwam uitkiezen bij de cattery, was het ook zij die mij uitkoos. Toen Kes haar eerste verjaardag had gevierd en ze een aantal keer zeer luidruchtig krols was geweest begonnen we na te denken over een nestje. We wisten dat hoeveel kittens ze ook zou krijgen, dat ze allemaal terecht zouden komen in liefdevolle en goede huizen. Maar ja een nestje. Er zijn al zoveel katten die veel beter verdienen en zou het niet heel egoïstisch zijn? We hebben toch de knoop doorgehakt en een goede dekkater gezocht. Hier volgt het verhaal van haar drachtigheid.
Dag 1, de ontmoeting
De dekkater is nog erg jong en weet in zijn jeugdigheid nog niet precies hoe het moest. Na de nodige rondjes om elkaar probeerde het paar nader tot elkaar te komen. Een aantal keer leek het te lukken en gaf Kes een boze grauw maar aan het einde van de sessie hadden we weinig hoop. Ik moest echter weer aan het werk en Kes was zodanig gekneusd en verfomfaaid dat ik niets liever wilde als haar mee naar huis mee te nemen en deze hele vertoning vergeten. Bij thuiskomst kan Kes, hoe verkreukeld ze ook is, op geen enkele sympathie van onze andere kat rekenen en kreeg ze nog een paar klappen na. Zeer in mij als beschermer teleurgesteld kruipt ze boos weg in een warm hoekje om te slapen.
  Kes & kittens  

Dag 4, de eerste week
Vanaf dag één hield ik Kes nauwlettend in de gaten. Sliep ze niet wat meer als eerst? Die tepels, zijn die niet dikker als normaal? Ik dook in ieder boek dat ik kon vinden en bezocht iedere internetpagina met iets over zwangerschap bij poezen. Alle informatie die ik kon vinden ging over het verkleuren van de tepels na drie weken en dat de draagtijd ongeveer 65 dagen zou duren. Gefrustreerd bleef ik Kes in de gaten houden.

Dag 10, de tweede week
De eerste tekenen! Kes glimt als nooit te voren en voelt ook een stuk zachter als normaal, zelfs een beetje fluffy. Haar buik heeft een nog niet eerder gevoelde lauwe warmte en ze eet en slaapt beduidend meer. Kes is een zeer aanhankelijke tante maar haar buik aanraken was plots iets minder gewenst en dat terwijl ik zo graag de boel in de gaten wou houden.

Dag 19, de derde week
Iedere avond probeer ik tijdens onze aaisessie de buik van Kes te begluren. De verkleuring die ik al een aantal dagen vermoedde, blijkt door te zetten. De vier onderste tepels zijn dikker en donkerder gekleurd en er ontstaan cirkeltjes zonder haar rondom haar tepels. Nu is het Kes die bij etenstijd staat te zeuren in plaats van onze andere kat en behalve de aaisessie die we altijd doen voor dat ik ga slapen, slaapt ze vooral en heeft ze weinig interesse voor de rest.

Dag 25, de vierde week
Het schoonheidsfoutje van Kes, haar hangbuikje, verdwijnt. Van boven is het ontstane buikje beter zichtbaar als van opzij maar het is overduidelijk dat ze zwanger is. Ze lijkt wel weer wat actiever als vorige week en ze speel weer wat meer met onze andere kat. Gelukkig is ze het apporteren nog niet verleerd.

Dag 31, de vijfde week
Weinig verandering deze week, al zitten we nog aan het begin van de vijfde week. Kes is iets zwaarder geworden en slaapt nu nog meer als eerst. Verder is ze wat onzekerder op haar pootjes geworden al heeft ze nog niet echt een dikke buik. Ze eet als een dijkwerker! Waar laat ze dat allemaal in dat kleine lijfje! Tijdens aaisessies hou ik haar steeds dikker wordende tepels in de gaten, ze zijn nu allemaal opgezet, al zijn de onderste toch nog het grootst.

Dag 34, de vijfde week
Nou toch wel verandering deze week, ze is een stuk zwaarder geworden en ze durft ook niet meer grote sprongen te maken. Ze heeft een mooi rond buikje gekregen en is ook weer extra lief en zacht.
Kes & kittens  
Dag 38, de zesde week
Het waggelend lopen is een gevaar geworden. Vooral als Kes van tafel wil springen gaat er van alles mis. Zelf heeft ze blijkbaar niet door dat ze een flink gewicht meetorst en als ze het wel door heeft, trekt ze zich er niets van aan. Ik heb vanochtend maar Spat gebeld want met mijn Mac wil internet wel eens misgaan. Heerlijk. Lekker veel advies en de dame van Spat verheugde zich net zo op de geboorte als ik. Allerlei spullen bestelt en die krijgen we vrijdag waarschijnlijk. Voor de leuk heb ik er een stethoscoop bij besteld, kunnen we lekker naar de kleintjes in de buik luisteren.

Dag 47, de zevende week
De bezorgdienst kwam natuurlijk net op het moment dat ik niet thuis was, dus nu moet ik een constructie bedenken om het op te halen. Heel lastig want ze zitten helemaal op een industrieterrein in het midden van nix. Nou ja, het deert Kes niet, die waggelt vrolijk verder. Ze begint er steeds meer uit te zien alsof ze een voetbal heeft ingeslikt. Ik hoop dat het wel goed gaat, ze is maar zo’n klein poesje!

Dag 52, de achtste week
Natuurlijk was de stethoscoop niet nodig, het moment dat ik hem op de buik hield, gingen ze daarbinnen aan de wandel en kon je ze gewoon voelen. Ik ben reuze benieuwd hoeveel het er zijn maar ik ga geen echo laten maken, Kes mag me verrassen... Ze is een beetje chagrijnig deze week en dat heeft weerslag op onze andere kat. We proberen maar aan hem duidelijk te maken dat ze zwanger is maar hij mept haar nog steeds vrolijk rond. Ik heb ook nog de tepels van Kes ingesmeerd met Venkelthee, ze waren zo rood en opgezwollen dat ik dacht dat een beetje verzachting geen kwaad kon. Nog maar even en dan is het zover!

Dag 54, de achtste week
Kes is een beetje bang. Overal waar ik ga loopt ze met grote paniekogen achter mij aan. Ik schaam me gewoon dat ik naar mijn werk ga maar ik heb pas vanaf halverwege volgende week twee weken vrij dus ze moet nog eventjes geduld hebben.
 
Dag 62, week 9
Vanaf vandaag sta ik in teken van Kes. Ik heb nu twee weken vrij. Gisteravond voelde ik een heleboel pootjes en hoofdjes rond bewegen in haar buik, het leek wel een feestje. Kes wordt met de dag chagrijniger. Vanaf morgen kan het...

Dag 63, week 9
Ja, de planning is natuurlijk veel te optimistisch. Ik heb gerekend vanaf de dag dat het paar voor het eerst bij elkaar was. Dat hoeft dus niet te betekenen dat het toen ook ‘raak’ was. Misschien is het vandaag dus dag 62 of 61 of als het allemaal een beetje traag van binnen ging misschien wel dag 60... De kleintjes, ik weet nog steeds niet hoeveel maar in ieder geval drie, zijn in ieder geval volgroeit. Ik voel mooie ronde hoofdjes en dwingende pootjes. Ik geef Kes in ieder geval nog vijf volle dagen voordat ik richting dierenarts ga. We moeten helaas allemaal geduld hebben, vooral Kes en die is het ondertussen wel beu...

Dag 64, week 9
Heel wat bezoek vandaag. Mijn vader, moeder, oma en zus kwamen eens inspecteren hoe het met Kes was. Mijn zusje had hart meegenomen en dat heb ik direct aan de katten gegeven. Toen ze weg waren was Kes helemaal wild. Eerst dacht ik dat het door het bezoek en het hart kwam maar dit was toch wat heftiger. Ik liet haar nogmaals de doos zien die ze ondertussen helemaal geaccepteerd had en bleef in de buurt.

Dag 64, zes uur ‘s avonds
Om 6 uur een ijselijke kreet. Ik keek in de doos, en ja het water was gebroken en er werd een klein koekje bloederig baarmoederachtigs naar buiten geperst. Meteen alles klaargezet en mijn vriend, moeder en zus gebeld. Al was mijn moeder net weer thuis, ze sprong onmiddellijk weer in de auto en ook mijn zus was al onderweg. Ondertussen aaide ik Kes die al flinke weeën had.

Dag 64, zeven uur ‘s avonds
Om 7 uur zagen we een vluchtvliesbal uit Kes komen waar een staartje in bewoog, een stuitligging! Wat naar om mee te beginnen. Kes perste en perste en bij iedere pers kwam ie er iets meer uit. Voorzichtig deed ik mijn vingers aan de zijkant en bij iedere pers hielp ik een beetje.

Dag 64, acht uur ’s avonds
Eruit! Een zwart mannetje, de moederkoek mooi meegekomen en de tweede kwam er alweer aan. Kes keek totaal ontredderd, dit was niet te geloven! Ze rende uit de doos en kroop tussen de poten van onze andere kat. Hup terug naar het kraambed! De tweede, nu wel met de kop eerst, diende zich al aan. Dit ging een stuk gemakkelijker. Een schildpadje met witte bef en nu al een echte dame.

Dag 64, negen uur ’s avonds
Omdat Kes geen aanstalten maakte ze schoon te maken of de navelstreng door te bijten en zelfs heel erg hard ging bijten werden we een beetje ongerust. Toen ze nummer 2’s hoofd tot voorbij de nek in de bek had genomen en dreigde door te bijten pakte we ze bij haar weg en maakte bij de kittens mond en neus schoon met slijmzuiger en kneep ik de placenta af met arterieklem en nagels. Ik rolde ze in een zachte handdoek en wreef ze stevig droog. Daarna maar weer proberen bij moeder. Kes werd iets rustiger en ging ze likken en plots hoorden we Piewiew! onder haar. Na iets graven was daar plotseling nummer drie! Helemaal zonder zichtbare wee eruit gekomen! Nu begreep Kes het iets meer, ze kauwde de navelstreng door en likte deze helemaal zwarte schoon. Er was rust en we verwachten dat dit het wel zou zijn. Maar ik voelde nog beweging in haar.

Dag 64, tien uur ’s avonds
En ja daar was nummer vier. Soepel kwam deze weer helemaal zwarte man ter wereld en nu werd het echt lekker rustig. Maar toch nog niet klaar want een half uurtje verder, de laatste, heel grappig getekend met een witte neus en witte ogen. Kes ligt als een slagschip op haar zij en alle kleintjes zoeken hun favoriete tepel. Ik voel nog even haar buik of daar misschien nog iets rond beweegt. Over moederkoeken hoef ik me in ieder geval niet zorgen te maken die zijn allemaal mooi meegekomen. Ik inspecteer de kleintjes grondig en weeg ze.

Zwarte man, geen tekening weegt 140 gram
Schildpad vrouwtje met wit befje weegt 120 gram
Zwarte man, een paar witte haartjes onder kin weegt 120 gram
Bruinig zwarte man, lichte cyperse tekening weegt 130 gram
Schildpad vrouwtje met witte neus en ogen weegt 120 gram

Dag 1, week 1
Er dient zich een probleem aan. Toen ik de doos in een lekker hoekje bij de kachel had gezet en zelf in bed dook, vond Kes het wel weer goed zo en dook ze zoals ze gewend is bij me in bed. Dat is niet de bedoeling! Ik zette haar terug maar ze was niet te overtuigen. Een gegeven moment sleepte ze zelfs maar een van de kittens mee in bed, als om mij gerust te stellen. Niet de bedoeling! Na herhaalde pogingen zette ik de doos maar in de kamer maar ook dat hielp niet. Dan maar de deur dicht. IJselijke kreten liet Kes en ze bleef maar voor de slaapkamerdeur brullen. Ieder half uur dat ik de kleintjes te lang alleen vond zette ik Kes terug en stelde haar gerust. Nu zit ik ’s ochtends met stekende hoofdpijn en doodmoe dit te typen terwijl Kes nog steeds niet bij de kleintjes wil blijven. Ondertussen heeft ze ook nog ruzie met onze andere kat.

Dag 2, week 1
Het moederinstinct komt langzaam op gang. Kes komt nog wel elk half uur luidkeels verkondigen dat ze kleintjes heeft en dat we nu onmiddellijk allemaal moeten komen kijken want het is helemaal ongelofelijk geweldig, maar ze neemt ook meer rust voor zogen en dat maakt mij weer erg blij want zo krijgen de kleintjes in ieder geval genoeg biest binnen.

Dag 2, week 1
Kes is nog steeds overdonderd door het wonder wat ze klaargespeeld heeft, maar blijft steeds langere periodes bij de kittens. Ze geniet van het weinige bezoek dat ik toelaat. Je ziet haar gewoon trots glimmen. Ik heb de kittens ook voor het eerst weer gewogen, dat was ik gisteren helemaal vergeten...De kittens komen niet allemaal gelijkmatig aan, maar ze komen aan en de laatstgeborene is 15 gram aangekomen. Iets minder als moet maar ik check het morgen nog een keer en hang haar gewoon iets prominenter aan de tepel.

Dag 3, week 1
Kes bloedde gisteravond licht en vanochtend ook, ik heb meteen een vraag op allerlei forums gezet en het mandje staat paraat als ik haar naar de dierenarts moet brengen. Ik hoop het niet want Kes is nu een echte moeder en wil aldoor haar kinderen in de gaten houden. Als ik het kussen ververs, wat ik twee keer per dag doe, en de kleintjes even op bed leg, moet ik Kes gewoon even in de kamer opsluiten anders gaat ze ongelofelijk slepen met ze. Ik heb ze ook weer gewogen en nu zijn ze allemaal lekker aangekomen. Allemaal 170 gram en de eerstgeborene zelfs 190 gram. Dat stelt gerust. De nachten zijn nu ook beter. Soms wordt ik wakker van gepiep omdat Kes een van de kleintjes plet of omdat ze niet snel genoeg bij de tepels kunnen maar verder is het zoete rust. Zeven tepels van Kes zijn mooi ontwikkeld en zonder kloofjes of andere ellende. Behalve het lichte bloeden is het echt een modelfamilie.

Week 2
Ja, het is echt genieten. De oogjes gaan langzaam open. We hebben de fout gemaakt tijdens een van de zwoele voorjaarsnachten het raam op een kier te zetten en nu is de helft van de familie verkouden. Een van de twee vrouwtjes en een mannetje hadden een dicht oogje met een korstje en heel wat pus. Ik heb het voorzichtig schoongemaakt met gekookt water en wattenstokjes. Zalfjes probeer ik zo veel mogelijk te voorkomen omdat ik het liefst heb dat ze zelf genezen maar als ze niet binnen twee dagen weer schone oogjes hebben gaat er toch een zalfje op. Gelukkig is het tot nog toe niet nodig geweest. Ze worden een stuk wilder en lawaaieriger maar verlaten de doos niet. Kes wel. Sinds gisteravond gaat ze ook weer aan de sleep met de jongen. Vannacht hoorde ik ook weer een boel gestommel, wat gepiep en daar lag weer een kitten in bed tussen ons. We proberen Kes duidelijk te maken dat het bed niet de beste plek is maar daar denkt zij duidelijk anders over...

Week drie
De kleintjes worden actiever, het duurt niet lang meer voordat ze naar de woonkamer verhuizen. Nu wonen ze nog in de slaapkamer. Kes brengt iedere nacht alle jongen een keer naar bed omdat dat toch de fijnste plek is en dan haal ik haar over ze weer terug te brengen naar de doos. Ik hoop dat die kleine lijfjes tegen al dat gesleep kunnen en dat ze geen blijvende schade overhouden van de sprong van het bed af maar iedere ochtend lijken ze nog wel groter en gezonder als de dag ervoor dus voorlopig gaat het goed... de oogjes zijn allemaal mooi schoon en ze kijken allemaal heel nieuwsgierig naar alles wat er gebeurd. Wat een feest!

 
De informatie en afbeeldingen op deze pagina werden verzorgd door
Anna G. - © 2003