Medisch» Aandoeningen bij Katten» De Plaskater

De Plaskater

Inleiding
De naam plaskater wordt gebruikt voor een kater die plotseling niet meer kan plassen, meestal veroorzaakt door een verstopping van de plasbuis. Deze aandoening komt niet alleen bij katers, maar ook bij poezen voor, echter bij de laatste zien we minder vaak complete verstoppingen van de plasbuis (=urethra). Het is een uiting van een complex van aandoeningen van de blaas en plasbuis bij de kat. Dit complex staat bekend onder de naam Feline Lower Urinary Tract Disease (=FLUTD). Het is een groep van aandoeningen waarvan verschillende een ontsteking van de lagere urinewegen kunnen veroorzaken

FLUTD

Dit is een verzameling van verschillende aandoeningen van de blaas en plasbuis bij katten. Meestal uit het zich in de vorm van een blaasontsteking. Deze ontsteking bezorgt het dier ongemak. Soms kan het dier zelfs niet meer plassen. Indien een dier langere tijd – een dag – niet kan plassen is dit altijd een spoedgeval en dient u een dierenarts te raadplegen. Een volledige verstopping (obstructie) kan onherstelbare schade veroorzaken, niet alleen aan de blaas, maar ook aan de nieren.
De verstopping wordt meestal veroorzaakt door kleine kristalletjes die gevormd worden in de blaas. Aangezien bij katers de plasbuis veel nauwer is dan bij poezen, verstopt deze eerder en zien we sneller problemen bij katers. Er zijn een aantal factoren die het ontstaan van FLUTD beïnvloedden.


Het ontstaan van FLUTD kan worden veroorzaakt door de volgende risicofactoren:
Voeding: hoge gehalten aan bepaalde mineralen in het voer maken de kans op kristalvorming groter. Er kunnen meerdere kristallen gevormd worden, maar struvietkristallen zijn de meest voorkomende. Tevens bepaalt het voer de zuurgraad van de urine. Indien de urine minder zuur wordt treedt er eerder kristalvorming op
 
Gedrag:
weinig bewegen, verminderde wateropname, minder vaak gaan plassen (bijvoorbeeld door vuile of anderszins onaantrekkelijke kattenbak). Vooral het minder frequent gaan plassen speelt een voorname rol in de ontwikkeling van FLUTD.

Overgewicht:
zwaarlijvigheid speelt een belangrijke rol. Dikke katten en poezen bewegen minder. Bij verminderde activiteit zijn ook darmen en andere orgaanstelsels minder actief.

Geslacht:
vanwege de nauwere plasbuis bij katers zien we bij deze sneller volledige obstructies van de plasbuis dan bij poezen.

Hoe herken je het?
Aangezien de obstructie van de urethra levensbedreigend kan zijn, is het van belang dat u als katteneigenaar in staat bent om de symptomen die mogelijk hierop kunnen wijzen, kunt herkennen. Neem onmiddellijk contact op met uw dierenarts als u een van onderstaande symptomen opmerkt.

  • Urine met bloed erin, abnormale kleur van de urine.

  • Veel persen tijdens de mictie (=het plassen), of vaak plassen van slechts kleine hoeveelheden, miauwen of schreeuwen als zij/hij op de kattenbak is.

  • Gedragsveranderingen als lusteloosheid of juist onrust, vaak naar de kattenbak lopen, klaaglijk miauwen, zich verstoppen of niet willen eten, veelvuldig likken rond anus en penis of vulva.

  • Plots plassen op afwijkende plaatsen, of plassen in huis

  • Abnormale houding tijdens de mictie
  • Wat zal de dierenarts doen?
    Voor een juiste diagnose zal de dierenarts In eerste instantie urine willen hebben voor onderzoek. Het is van belang dat u deze meeneemt. Tegenwoordig hoeft het geen probleem meer te zijn om urine bij katten te verzamelen. Er zijn bij de dierenarts kattenbakkorrels verkrijgbaar die geen vocht opnemen, en die de urinesamenstelling niet veranderen. Hierdoor is het voor u mogelijk om makkelijk urine te verzamelen, en de dierenarts kan zijn chemische bepalingen van de urine doen.

    De dierenarts zal achtereenvolgens onderzoeken:
  • Is er sprake van een plasbuis verstopping
  • Is er sprake van een blaasontsteking
  • Zitten er kristallen in de urine en zo ja, welk type

  • Vervolgens kan hij een diagnose stellen en uw dier adequaat behandelen. Er is groot verschil in de behandeling van een dier met kristallen in de urine (=kristalurie)en een zonder kristallen. Bij kristalurie is het van groot belang om de gevormde kristallen op te lossen. Dit kan door middel van voer gebeuren.
    Verder kan de arts nog röntgenfoto’s nemen om te kijken of er sprake is van blaasstenen, een tumor, poliepen of een aangetaste blaaswand. Verder onderzoek kan bestaan uit een echo, of bacterieel onderzoek (uitsluitend uit urine door blaaspunctie verkregen, steriele urine dus). Lang niet alle "blaasontstekingen" hebben bacteriën als oorzaak, en antibiotica zullen dus niet in alle gevallen aangewezen zijn.


    Behandeling
    De behandeling zal dus afhankelijk zijn van de oorzaak. Veelal zal er een speciaal dieet gegeven worden. Vaak zullen er antibiotica gebruikt worden, en meestal een tijdje een pijnstiller. Is er echt sprake van een algehele obstructie van de urethra, dan moet er een katheter in de plasbuis gebracht worden tot in de blaas. Dit kan zeer lastig zijn, aangezien de plasbuis heel erg nauw is, en verstopt zit met kristallen! Als het gelukt is om de katheter te plaatsen, dan zal de blaas gespoeld worden. Vaak wordt de katheter enige dagen op zijn plek gelaten om zodoende een volgende verstopping te voorkomen. De behandeling wordt voortgezet totdat er in de urine geen afwijkingen meer gevonden worden. Vaak zal er overwogen worden om gedurende langere tijd, soms levenslang, speciaal dieet voer te geven.

     
    Speciaal kattenVoer
    Te koop bij Jica.nl


    Klik op de afbeelding
     

    Katten Encyclopedie
    Te koop bij Jica.nl


    Klik op de afbeelding
     

    Medisch Abc Voor De Kat
    Te koop bij Jica.nl


    Klik op de afbeelding

    Dit is een bijdrage van Dierenkliniek VvD - © 2003